Ogród francuski jest stylem architektury ogrodu harmonijnego, symetrycznego i matematycznie uporządkowanego. Jak sugeruje nazwa, powstał we Francji w okresie późnego baroku. Stanowi opozycję dla ogrodu angielskiego, który charakteryzuje się brakiem uporządkowania, celowym nieuporządkowaniem. W takim ogrodzie często napotkać można ruiny czy zwalone, zarośnięte mchem drzewa.
Ogród francuski dość szybko zyskał popularność na terenie Europy. Cechą reprezentatywna dla tego stylu jest symetria dwuboczna względem alejki prowadzącej przez środek ogrodu, a także pewnego rodzaju teatralność. W ogrodzie drzewa i krzewy są równo przystrzyżone, a pagórki często sztucznie usypywane. Elementy dekoracyjne to zarówno rzeźby (zwykle stylizowane na epokę starożytnej Grecji) jak i fantazyjne ławeczki.